Afrikaans tegeltje #3

Van de straat #4: Top 5 Diefstal trucs

Aan de rand van een balkon in Longstreet zitten we een biertje te drinken. Kletsend over onze trip naar Porth Elizabeth die we komende week gaan maken, werp ik af en toe een blik op de steeds drukker wordende uitgaansstraat. Aan de overkant zie ik een man in een donkere jas naar de schoenen wijzen van een toerist. Overduidelijk een toerist, want hij trapt vol in de schoenentruc van de dief. Weg portemonnee merkt hij een paar seconde later als de man in de donkere jas al lang weg is... De schoenentruc staat met stip op nummer 1 hier in Longstreet van meestgebruikte diefstal trucs. Hieronder mijn top 5 van trucs die ik tot nu toe ben tegengekomen hier in Zuid-Afrika. 

1. De Schoenentruc

"I like your shoes, where did you buy them?", of: "Watch your tights!". Op welke manier dan ook, als er hier iets gevraagd of gezegd wordt over je schoenen, zijn ze er op uit je te beroven. De meeste voorkomende slachtoffers? Mannen, en dan voornamelijk toeristen of studenten die net in de stad zijn aangekomen. Waar ze op uit zijn? Je telefoon en portemonnee in je broekzak. Hoe ze te werk gaan? Ze proberen je te laten bukken richting je schoenen. Terwijl jij bukt en aandachtig naar je schoenen kijkt zijn ze vliegensvlug en is je zak al leeggeroofd. Een paar seconde later zijn ze uit het oog verdwenen en kom jij er achter dat alles wat in je zak zat weg is... Dus, krijg je een opmerking over je schoenen? Handen in je broekzak en doorlopen! 

2. De Pinautomaat

Een andere veel voorkomende tactiek is die bij de pinautomaat. Vaak is het een iemand die komt vragen of hij je kan helpen. Dit is natuurlijk vrij verdacht en denk je: ja duh, daar trap ik niet in. De truc is alleen dat zodra jij je omdraait om te zeggen: "No...", er al iemand anders bij de automaat is geweest om je kaart eruit te halen. Hoe dit te voorkomen? Zorg dat je altijd met meer bent als je gaat pinnen. Zorg dat de rest om je heen staat, zodat het lastiger is voor de dief om zijn slag te slaan. Mocht er dan toch nog iemand zijn die een poging waagt: altijd hand op de gleuf, niet omkijken en proberen te negeren!

3. De Wisseltruc

Op nummer 3: de wisseltruc. Wordt er aan je gevraagd of je geld kan wisselen zeg dan altijd nee. Zodra je je portemonnee uit je zak haalt om het geld te wisselen wordt hij uit je hand gepakt en zijn ze er van tussen. Op welke plaatsen dit gebeurd? Op straat, in de winkel, de plaats doet er eigenlijk niet zo toe. Geld wisselen? Nee dus. Hoe aardig ze het ook vragen. 

4. Het Dansende Meisje

Deze truc is natuurlijk vooral gericht op de heren en wordt toegepast in de cafées en clubs. De dames dansen uitdagend en gooien hun heupen in de strijd om je te verleiden. Vaak komen ze een aantal keer terug voordat ze toeslaan. Ze proberen je te laten denken dat ze interesse in je hebben, maar het enige waar ze in geïnteresseerd zijn is de inhoud van je zakken. Dus heren: dansen mag, maar be aware!

5. Bedelende kinderen 

Het is moeilijk om hun lieve stemmetjes en puppy ogen te weerstaan, wanneer ze je vragen om 'alleen wat munten'. Hun doel is alleen niet zomaar wat munten, maar je gehele portemonnee. Wanneer je ze het geld geeft hebben ze of zelf je portemonnee al te pakken of is er een andere kleine opdonder ergens opgedoken die het uit je handen weet te grissen. Hoe hard het misschien ook lijkt: beter geef je ze niets en probeer je ze te negeren. En mocht je dat echt niet over je hart kunnen verkrijgen en wil je ze iets geven, geef ze dan het flesje drinken of de sandwich die je in je tas hebt zitten.


Dus voor degene die ooit nog van plan zijn Zuid-Afrika te bezoeken: doe er je voordeel mee! En voor degene die dit niet van plan zijn, ook in Nederland zouden deze tips nog wel eens van pas kunnen komen... 

Arm & Rijk

Huisje kopen? Er staan er hier nog best een aantal te koop in Camps Bay, een van de rijkere gedeeltes in Kaapstad. De mensen die hier wonen? Wit. "Zwarte mensen komen hier alleen maar om te werken, die zul je niet op het strand tegen komen om te relaxen", vertelde een taxichauffeur mij. Voor mijn gevoel waren het dus nog steeds vooral de witte mensen in Zuid-Afrika die rijk zijn en de zwarte mensen die zich in het zweet moeten werken voor een klein beetje loon. Als ze überhaupt een baan kunnen krijgen. Dit beeld is echter compleet veranderd nadat ik gisteren de documentaire "Arm & Rijk" over Johannesburg heb gezien. 

DE APARTHEID
Wit was rijk en zwart was arm. Zo simpel was het verdeeld hier in Zuid-Afrika voor de afschaffing van de apartheid. Inmiddels zijn de verhoudingen tussen arm & rijk en zwart & wit flink veranderd en nog steeds aan het veranderen. Ondanks dat ik in Kaapstad het gevoel kreeg dat de rijken hier nog steeds vooral blanke mensen zijn, blijkt er dus ook een grote groep blanke middenklassers te zijn die flink te leiden hebben onder de armoede. Tijdens de Apartheid was deze groep van middenklassers beschermt door de overheid. Zelfs de armste en laagst opgeleide witte mensen waren in die tijd verzekerd van een huis en levensonderhoud. Maar nu deze economische veiligheid is weggevallen voor hen, blijft er weinig over.

WITTE KROTTENWIJKEN
Veel arme blanken zijn terechtgekomen in plaatsen als Coronation Park, in Krügersdorp ten westen van Johannesburg. Witte krottenwijken waar voornamelijk in oude caravans en tenten geleefd wordt. Rondom de hoofdstad Pretoria zijn meer dan 80 witte krottenwijken. In heel Zuid-Afrika bestaan meer dan 400.000 plaatsen waar blanke mensen in deze arme omstandigheden leven.  In veel van deze wijken worstelen ze met sociale problemen door alcohol, drugs en geweld. 
De meeste van hen voelen zich bedrogen door de overheid. Er werd beloofd dat er een gelijke behandeling van zwarte en blanke mensen zou komen na de afschaffing van de Apartheid, maar nu blijkt dat het tegenovergestelde het geval is. De laaggeschoolde blanke in de krottenwijken rondom Pretoria zien zichzelf als slachtoffers van de "Reverse-Apartheid". 

OMGEKEERDE WERELD
Op dit moment krijgen zwarte meer dan witte in Zuid-Afrika. Wanneer het gaat om banen, huizen of financiële steun krijgen wordt de zwarte middenklasse voorgetrokken op de blanke. Over de crisis die de witte 'working class' hier nu doormaakt is niets terug te vinden in de media. Het lijkt er op dat er totaal geen sympathie voor hen is. Men wil het 'oud-zeer' van het Apartheid regime zo snel mogelijk vergeten. Maar dit dus ten nadele van de blanke middenklasse. Sommige van hen zeggen in de documentaire zelfs liever zwart te zijn tegenwoordig, omdat dit het een stuk makkelijker zou maken. 


Hebben witte mensen nog een toekomst in Zuid-Afrika? 
Bekijk de documentaire en oordeel zelf...

Afrikaans tegeltje #2

Vandaag een wijsheid van Nelson Mandela op het tegeltje om over na te denken. Een belangrijke man in de Zuid-Afrikaanse geschiedenis die vele beroemde uitspraken heeft gedaan. Hij was warm, nederig en liet graag anderen schijnen om zijn doelen te bereiken. Zoals ook hierboven uit zijn woorden blijkt.

Een aanrader voor allen is de film die zijn levensverhaal verteld: 

LONG WALK TO FREEDOM

De mensen die ik in Kaapstad gesproken heb over de film zijn er erg enthousiast over. In tegenstelling tot vorige films die over Nelson Mandela's leven verschenen.

Wie van jullie heeft de film al gezien? Wat vinden jullie er van?  

Van de straat #3: Lights - Camera - Action!

De eerste paar keren stond ik er nog van te kijken dat we op de meest random plekken een filmshoot zagen. Inmiddels weet ik dat de straten van Kaapstad een erg gewilde filmset zijn voor zowel lokale als internationale films. Het is hier dus niet gek om dagelijks een filmopname tegen te komen. Waarom is Kaapstad zo'n gewilde locatie en wat heeft dit voor invloed op de stad? 

It's all about the money...

Een van de belangrijkste redenen waarom Kaapstad een gewilde plek is, is vanwege de lage productiekosten. De productiekosten zijn bijvoorbeeld 20% goedkoper dan in Europa en 15% goedkoper dan in Australië. Vooral voor internationale producties is dit aantrekkelijk, omdat daar het geld zit. De lokale filmproducties hebben het hard te halen. Er zijn een hoop jonge bedrijven met een enorme drive voor het maken van Zuid-Afrikaanse films, maar het is erg moeilijk voor hen om te overleven. Dit is een interessant ding, want de meeste lokale filmproducties zijn niet gebaseerd op een commercieel model. Het maken van de film levert hen uiteindelijk geen voordeel op, dus het komt aan op de passie en liefde voor het vak van vele mensen. Deze toewijding, de ideeën en het talent is er allemaal. De hoop is nu dat er steeds meer bedrijven zijn die dit kunnen omzetten in een lucratieve projecten zo die op hun beurt weer een positieve invloed hebben op de Zuid-Afrikaanse industrie. 

Allround vaardigheden

Een tweede rede voor filmmakers om Kaapstad te kiezen zijn de allround skills van de film crews hier. De lokale filmcrews worden voor zowel commercials, films als TV-programma's ingezet. Dit heeft er voor gezorgd ze een goede basis aan vaardigheden bezitten. De reputatie van deze Zuid-Afrikaanse crews werd mond op mond verspreid binnen de industrie en bekende regisseurs kwamen daarvoor steeds vaker naar Kaapstad.

Aantrekkelijk landschap

Last but not least, is Kaapstad als omgeving natuurlijk ook een rede voor filmmakers om hun producties hier uit te voeren. De stad heeft vele mooie en indrukwekkende contrasten. De bruisende stad is omringd door adembenemende natuur. Rijk en arm leven samen. Zwart en wit. En daarnaast is het in de zomer maar liefst 14 uur licht. Die uren willen filmmakers maar al te graag gebruiken.   

Kortom, de nog steeds groeiende filmindustrie is voor Kaapstad vooral van belang vanwege het economische aspect. Het draagt bij aan een groot aantal banen en inkomsten in de stad. Daarnaast helpt het Kaapstad te herpositioneren op de creatieve wereldkaart. De stad laat zien wat er gedaan kan worden met een beetje geld en veel creatieve drive. Wie weet waar dit de creatieve Mother City over een aantal jaar brengt... 

Echte Zuid-Afrikaan #2: De werkloze

Een sollicitatiegesprek aan de rand van de weg is hier orde van de dag. Ze zitten in groepjes te wachten op de stoeprand. In het groen, rood, blauw of wit. Ben je op zoek naar een schilder? Spreek iemand aan in een witte overal. Wil je een heg gesnoeid hebben in de tuin? De mannen in het groen zijn je maar al te graag van dienst. Problemen met elektriciteit of andere technische zaken? De vriendelijke man hierboven in het blauw is een van je kandidaten. Een algemeen klusje waarvan je zelf geen zin hebt om het op te knappen? Rood.

Het lijkt misschien heel bot geschetst, maar zo simpel gaat het er wel aan toe. Het enige wat je hoeft te doen is iemand aanspreken, hem het werk vertellen dat gedaan moet worden en er kan onderhandeld worden over een loon. Dit is meestal niet een prijs waar je u tegen zegt, omdat er genoeg andere in de rij staan om de job aan te nemen. Dus ook voor een veel te laag tarief wordt ja gezegd. Hoewel aan de andere kant het hele gebeuren totaal niet simpel is, omdat de werkloosheid hier in Zuid-Afrika een groot probleem is. Een groot gedeelte van hen probeert niet eens meer aan werk te komen. Ze hebben al tevergeefs vele pogingen gedaan. In de townships zitten vele van hen zelfs spelletjes te spelen om hun tijd te verdoen. 

De werklozen die hier uiteindelijk werk vinden, krijgen bijna altijd zwart uitbetaald. Dat betekent dus ze hun hele leven lang geen pensioen opbouwen. Het is een ware survivaltocht van klus naar klus... 

Van de straat #2: Big Momma en de Candyshop

Big Momma en haar candyshop op Longstreet, Cape Town

Haar echte naam is: Mathilda. Wat ze verkoopt? Snoep, op het eerste gezicht. Een rare plaats voor een onderneming als deze. Midden op Longstreet, dé bekende uitgaansstraat hier in Kaapstad. Niets blijkt minder waar. Een erg slimme vestigingsplaats heeft Big Momma gekozen voor haar 'winkel'. Alleen is deze onderneming niet wat het lijkt. Na een grondige observatie vanaf het balkon tegenover haar, werd het me duidelijk. 

Misschien dat jullie denken, ja duh dat is nu toch al duidelijk! Voor mij als onschuldig, in een dorp opgegroeid meisje was dit het niet in het begin. 

De eerste paar minuten dat het tafereel 'Big Momma' me op viel kwamen er vrij weinig klanten langs. Het verwonderde me dus dat er een candyshop was. Zatte mensen eten toch geen snoep? Die gaan een vette hap halen.
Tot het moment dat de groene security mannen de plek verlieten... 
De eerste klanten kwamen aanlopen. Ze wezen aan welk snoepje ze wilde hebben, betaalde en Mathilda overhandigde hen hun wisselgeld vanonder haar rode laadje. 

Normale gang van zaken zou je zeggen. Echter, na een aantal klanten bleek dat geen van allen hun snoep overhandigd kreeg en er vanonder het rode laadje een ander soort 'snoep' getoverd werd. Telkens als de groene mannetjes terug kwamen lopen om te checken of alles veilig was, keek Mathilda stug voor zich uit en waren de klanten nergens meer te bekennen... 

Big Momma, oftewel Mathilda, komt uit Kameroen. Na een gesprek met haar te zijn aangegaan blijkt ze vloeiend Frans te spreken. Handig als er op dat moment een Franse exchange student bij je is (zie foto). Mathilda zit in de sociale zorg hier in Zuid-Afrika. Drugs verkopen op Longstreet is een extra bron van inkomsten voor haar die ze hard nodig heeft. Zonder zou ze niet kunnen leven. De security mannen hier doen net of ze het niet zien, maar weten even goed beter. 

Misschien toch best een slimme tante die Big Momma met haar candyshop. Hoewel evengoed triest helaas...