MarketingFacts #1: Modellen

Kunnen jullie je het nog herinneren? Mijn blogpost als eeuwige twijfelaar in onze "Meerkeuzemaatschappij?" over het kopen van shampoo. Zo niet, dan even een korte opfrisser: stel jezelf voor dat je moeite hebt met keuzes maken. Dan komt er een moment eens in de zoveel tijd dat je shampoo moet gaan kopen. Als vrouw zijnde geen pretje, want er is TE veel keuze. Extra glans, hydraterend, anti-pluis, tegen gespleten haarpunten enz. enz.... Eenmaal hier in Zuid-Afrika is mijn keuzecomplex helaas niet verminderd, maar toen ik hier voor het schap stond om shampoo te kiezen viel me wel iets op: alle modellen op de producten zijn donker. Nu denk je misschien: "ja duh!". Ik ook, op dat moment. 

Een vrij logisch gegeven, maar waar je in eerste instantie niet bij stil staat. Alles wordt ons op een zo aantrekkelijk mogelijke manier verkocht en dat is natuurlijk ook door het gebruik van modellen waar we ons mee identificeren. Hier in Zuid-Afrika leeft zwart en wit door elkaar, dus je zou zeggen dat er wat commercials betreft een combinatie van zou zijn. In commercials voor voedsel is dit ook vaak wel het geval. Echter, voor organisaties die shampoo verkopen, is het waarschijnlijk niet lucratief om zich alleen op Zuid-Afrika te richten. Zij hebben een afzetmarkt over het heel Afrika. Als je het op die schaal bekijkt is grofweg 95% op dit continent zwart. Wat het logisch maakt dat in promotie voor haarproducten veelal donkere modellen worden gebruikt. 

In Nederland is dit precies hetzelfde, maar dan omgekeerd. Ook hier worden de commercials vanuit bijvoorbeeld Amerika gebruikt. Denk maar aan de "Because you're worth it..." van L'Oreal. Daar komt geen Nederlands woord aan te pas en is zo overgenomen. Maar wel bewust vooral witte modellen. 

Voor mij hier dus weinig zomerblond shampoos te verkrijgen, helaas. Misschien moet ik dan voortaan ook maar gewoon luisteren naar de mannelijke wederhelft: shampoo is shampoo, als het je haar schoonmaakt is het goed genoeg. Waar doen we ook eigenlijk moeilijk over? 

Zuid-Afrika kiest #3: iedere stem telt

In maart werd me door het thuisfront gevraagd of ik wilde stemmen voor de gemeenteraad en nu ook weer voor de Europese verkiezingen die er aan zitten te komen. In beide gevallen was/ben ik niet in staat zelf te gaan stemmen, omdat ik hier in Kaapstad zit. Mijn eerste reactie op deze vraag was dat het me niet zo veel uitmaakte of mijn stem nu wel of niet werd uitgebracht. Inmiddels ben ik erachter dat als ik dit mijn klasgenoten zou vertellen, ze me voor gek zouden verklaren!

Bijna iedere stemgerechtigde hier in Zuid-Afrika is er trots op dat hij of zij zijn stem mag uitbrengen. De verkiezingen zijn dan ook een hele happening. Niet alleen aan het rumoer op straat, de affiches aan de muur of de mensen die gekleed gaan in de kleur van hun partij is te zien dat de verkiezingen hier leven. Vooral de manier waarop de mensen er over praten en het feit dat voor de verkiezingen een nationale vakantiedag wordt gegeven, laat zien dat stemmen in Zuid-Afrika belangrijk is. Rijen dik stond het dan ook afgelopen 7 mei bij de stembureaus. 

Hoe kan ik dan zo laks over mijn stem denken? Natuurlijk zijn de Gemeenteraad- en Europese verkiezingen niet helemaal hetzelfde als de Tweede Kamer verkiezingen, maar het feit dat ik in eerste instantie vrij gemakkelijk denk over het uitbrengen van mijn stem is een groot verschil met hier. Iets wat me aan het denken heeft gezet rondom de verkiezingen van afgelopen 7 mei. 

De hoge opkomst van stemmers, 80,5% afgelopen verkiezingen, in Zuid-Afrika zorgt hier en daar misschien voor organisatorische problemen, maar het geeft ook aan dat de bevolking nog steeds gelooft in de kracht van de democratie. In Nederland is dat geloof veel minder sterk geworden. Daar heeft in 2012 74,6% van de stemgerechtigde zijn stem uitgebracht. In vergelijking met vroeger, dan spreek ik over 50-60 jaar geleden, scheelt dat zo'n 20%. En voor bijvoorbeeld de Europese verkiezingen, die er nu weer aan zitten te komen, is de laatste keer maar 36,8% van de stemmers komen opdagen. 

Die percentages geven aan dat het stemmen in Nederland veel minder belangrijk wordt gevonden. In Nederland bestaat de democratie natuurlijk al veel langer dan de 20 jaar jonge democratie van Zuid-Afrika. Maar uiteindelijk is het dat gebrek aan belangstelling voor het stemmen, dat een gezonde democratie de das om doet. Hoewel mensen in Zuid-Afrika weten dat de leidende partij niet makkelijk te veranderen is, denken ze nog steeds dat hun stem uitmaakt. Wat dat betreft kan Nederland nog wat leren van de jonge en enthousiaste democratie in Zuid-Afrika. 

Waaronder ik: mijn stem, waar ik ook mag zijn, zal voortaan altijd meetellen! En die van jullie? 

Flora vs. DELA

Flora, de Zuid-Afrikaanse Becel, lanceerde afgelopen week een zelfde soort campagne als die van DELA in Nederland. In een iets kleinere en simpelere setting, maar de kern blijft hetzelfde en de emotie werkt! Vergelijk het zelf en oordeel: 

60 sec. movie van Die Zuid-Afrikaaskop

Interview #1: Busiswa Royi - Student Events Management

Busiswa Royi, poserend in het midden van de foto (duh!), is een klasgenoot van ons waar we veel mee hebben samengewerkt en zijn opgetrokken. We zijn nu ongeveer 4 maanden verder, dus tijd om onze houding ten opzichte van de locals te evalueren. Wat vind Busiswa van ons exchange studenten? Kunnen we ons zelf na al die tijd ook "Echte Zuid-Afrikanen" noemen? In een kort interview geeft ze haar mening. 

Can you introduce yourself shortly to my reader?

I am Busiswa Royi from Stellenbosch in South Africa. I am studying at Cape Peninsula University of Technology, doing second year in Events Management.

What do you like about us?

You are hard workers, have warming smiles and are very friendly.

Do you think we have weird habits?

Yes, you drink cappuccino all the time... Even if it is 30 degrees! 

Can you describe a typical exchange student? 

Most exchange students exclude themselves from the other students and they tend to look like nerds. 

In what way are we comparable and/or different from that description?

You guys are different, because you interact a lot with students. You are hardworking and still cool at the same.

Are we changed in the last couple of months? In what way?

Yes, in the beginning you didn't interact that much. But after a while you stopped excluding yourselves from the other students. You have been interacting with most students in class, which we really like. 

Do you think we can be real South Africans? Why?

Yes, I think students from different classes won’t be able to tell if you are exchange students or "one of the local students", unless we tell them. I think you fit in our class like any other South African.

Echte Zuid-Afrikaan #4: Xhosa-man

Op school hebben we een aantal jongens rondlopen in colbertjes, nette blouses, gebreide truien en typische hoedjes. Ze dragen niet precies hetzelfde, maar het is duidelijk dat het eenzelfde kledingstijl is. Mijn klasgenoten hebben me uitgelegd dat ze van de subgroep "Xhosa", uit het zuidoosten van Zuid-Afrika komen. Zodra jongens binnen deze cultuur 18 jaar oud zijn moeten ze een besnijdenis ritueel ondergaan. Daarvoor moeten ze o.a. een maand lang in de jungle leven en hun gezicht wit schminken zoals de jongen hier boven op de foto. Na dit ritueel verandert ook hun kledingstijl, die voor hen uitstraalt dat ze echte mannen zijn geworden. 

Xhosa is naast een groep mensen ook een taal. Voor ons als Nederlanders onmogelijk te verstaan of te spreken, want bepaalde letters worden gesproken d.m.v. het klikken van de tong. Er zijn drie basis kliks:

1. C - dentale klik, zoals in 'tsk, tsk, nee, dat mag niet!'
2. X - laterale klik, zijdelingse klak die men wel gebruikt om paarden mee aan te sporen
3. Q - palatale klik, die klinkt als het ontkurken van een champagnefles.

Geloof me, ze hebben het me geprobeerd te leren, maar dat kost jaren voor je dat onder de knie kunt hebben. 

Alle Xhosa-sprekende mensen zijn weer verdeeld in verschillende subgroepen, ieder met hun eigen rituelen en gewoontes, waarvan de gelijknamige Xhosa ook een groep is. Nelson Mandela behoorde ook tot deze Xhosa cultuur.
Een van de rituelen van deze stam is het 'man worden'. Jongens die 18 jaar worden gaan met een groep van 15 - 30 jongens, onder begeleiding van een aantal oudere mannen, voor een maand de natuur in. Het belangrijkste onderdeel van dit ritueel is de besnijdenis, hoewel dit in totaal maar 5 minuten duurt. Niemand wordt gedwongen om het te ondergaan, maar het wordt wel van iedere jongen verwacht binnen families. 

Zodra de jongens de tocht naar de 'besnijdenis-dokter' beginnen, moeten ze hun gezichten wit schminken en hun lichaam in een wollen deken wikkelen. Ze mogen pas weer terug naar huis zodra de wond van de besnijdenis helemaal geheeld is. 

Eenmaal terug thuis wordt het groots gevierd met vrienden en familie. De jongens, die dan officieel man zijn geworden, moeten een formeel pak en hoed dragen en hun gezicht wordt rood geschminkt voor nog een maand. Dit laat zien dat ze zijn besneden. De formele kledingstijl blijven ze ook daarna nog dragen.

Afrikaans tegeltje #5: Design Capital 2014

Inspired by: Cape Town - Design Capital of the Year 2014